VAN POLDERLANDSCHAP NAAR PALETMES
Hoe de Nederlandse horizon mij inspireerde tot abstract schilderen
Als je door een Nederlands polderlandschap rijdt, word je overspoeld door een gevoel van oneindige ruimte. Die eindeloze horizon, de weidsheid van de lucht, het spel van licht op water en de subtiele kleurverschuivingen in de verte – het zijn juist deze elementen die mij verleid hebben om de stap te zetten naar abstract landschap schilderen.
Ik woon in een plek omringd door de typisch Nederlandse polders. Elke dag opnieuw ben ik getuige van hoe het licht transformeert, hoe kleuren zich mengen in de atmosfeer, en hoe de horizon lijkt te ademen met de seizoenen. Wat me het meest fascineert? Dat wat jevoelt bij zo'n landschap vaak krachtiger is dan wat je letterlijk ziet.
In het polderlandschap draait alles om suggestie. Een horizon is geen scherpe lijn, maar een zachte overgang. De lucht is vaak niet gewoon blauw, maar een symfonie van grijs, roze, goud en violet. Water reflecteert niet alleen, het interpreteert. Deze ontdekking vormde de brug naar mijn abstract landschap werk. Waarom zou ik proberen de realiteit exact na te bootsen, als ik de essentie ervan kon vangen?
Het paletmes: denken in vlakken, in beweging, in energie
Toen ik voor het eerst een paletmes gebruikte in plaats van een penseel, voelde dat als een bevrijding. Een penseel vraagt om precisie, om controle. Het paletmes daarentegen dwingt je om los te laten. Je kunt geen details tekenen – je moet denken in vlakken, in beweging, in energie.
Ik werk in de alla prima techniek, waarbij ik schilder op een gekleurde ondergrond. Elke beweging met het mes moet kloppen – er is geen ruimte voor eindeloos bijwerken. Dit vraagt intuïtie en moed. Het mes sleept de verf over het doek, creëert dikke texturen, mengt kleuren direct op het canvas. Wat ontstaat is geen afbeelding van een landschap, maar een ervaring van licht, ruimte en atmosfeer.
Abstract versus figuratief: de gouden middenweg
Mijn werk noem ik graag semi-abstract. Ik ga niet volledig de abstractie in – er blijft altijd een herkenbaar element aanwezig. Misschien een horizon, een suggestie van water, een veld. Maar ik vereenvoudig, ik versimpel, ik herleid tot de essentie.
Waarom? Omdat ik wil dat de kijker niet alleen ziet, maar voelt. Een abstract polderlandschap roept herinneringen op aan stilte, aan wind, aan de geur van nat gras na een regenbui. Het nodigt uit tot je eigen interpretatie.
Van observatie naar creatie: mijn proces
Elk abstract landschap begint met observeren. Ik loop door de polders, ik kijk naar de lucht, ik let op hoe kleuren zich gedragen in verschillende lichtomstandigheden. Soms maak ik foto's, of snelle aquarel schetsen, maar vaker neem ik mentale snapshots mee naar mijn atelier.
In mijn atelier begin ik met een gekleurde ondergrond – vaak een warme oker, gebrande siena of een koele grijstint. Deze ondergrond blijft op sommige plekken zichtbaar en geeft diepte aan het werk. Dan begin ik met brede, zelfverzekerde bewegingen de hoofdvlakken aan te brengen: lucht, land, water. Hier denk ik niet in lijnen, maar in verhoudingen en harmonie.
Vervolgens voeg ik lagen toe, werk ik met contrasten, speel ik met textuur. Het mes laat sporen achter – richels van verf die het licht vangen en schaduwen werpen. Deze tactiliteit maakt het schilderij levend, alsof het ademt.
Kleur als emotie
In abstract landschap werk is kleur niet alleen beschrijvend – het is emotioneel. Een zonsopgang in de polder is niet gewoon oranje, het is hoop, warmte, een nieuw begin. De grijstinten van een winterse hemel zijn niet somber, ze zijn stil, contemplatief, vol rust.
Ik werk met een breed kleurenpallet, maar ik kies bewust. Elke kleur moet een functie hebben, moet bijdragen aan de sfeer. Te veel kleur verstoort de harmonie, te weinig maakt het saai. Het is een delicate balans die vraagt om ervaring en gevoel.
Wanneer ik met het paletmes werk, ben ik volledig in het moment. Mijn handen kennen de bewegingen, mijn ogen zien de kleurrelaties, en mijn hart voelt de emotie die ik wil vastleggen.
De polder blijft roepen
Telkens als ik door de polders rijd of langs de haven wandel, zie ik nieuwe mogelijkheden. Een bijzondere lichtval, een onverwachte kleurencombinatie, een moment van volmaakte stilte. En elke keer denk ik: dit wil ik vastleggen, dit wil ik delen.
Abstract landschap schilderen is mijn manier om de ziel van het Nederlandse landschap te eren. Het is een viering van licht, van kleur, van de oneindige nuances die de natuur ons cadeau doet.
En wie weet, misschien inspireert deze reis jou ook om het paletmes ter hand te nemen en je eigen interpretatie van de wereld om je heen te creëren.
Begin je eigen reis naar abstract landschap
Misschien voel jij ook de aantrekkingskracht van abstract landschap schilderen? Misschien herken je dat verlangen om niet alleen te kopiëren, maar te interpreteren? Of ben je gewoon nieuwsgierig naar de techniek van paletmes schilderen?
In mijn atelier in Spaarndam organiseer ik regelmatig workshops waarin ik deelnemers meeneem in deze fascinerende wereld. Op zondag 8 februari 2026 geef ik een Workshop Abstract Landschap, speciaal gericht op het creëren van sfeervolle landschappen met paletmessen. Je leert hoe je ruimte, stilte en spanning kunt suggereren door kleurvlakken en abstracte structuren.
Alle materialen zijn inbegrepen, en we werken in een ontspannen sfeer met koffie, thee en kleine versnaperingen. Het maakt niet uit of je ervaren bent of net begint – de workshop is geschikt voor iedereen die zich wil laten inspireren door de schoonheid van het Nederlandse landschap.
Interesse in de Workshop Abstract Landschap?
Zondag 08.02.2026 | 13:00 - 16:00
WORKSHOP: Abstract Landschap (in olieverf)
In deze workshop laten we het landschap ontstaan vanuit gevoel in plaats van detail. We bouwen met brede mesbewegingen aan vorm, richting en sfeer. Je leert hoe je stilte, ruimte en spanning kunt suggereren door kleurvlakken, lagen en abstracte structuren.
€60 (inclusief materialen, koffie, thee en hapjes)
Nog 3 plekken beschikbaar